****رفیق عشق**** رفیق عشق****

Teddy Bear

رفیق عشق


تو نيستی که ببينی

تو نيستی که ببينی...

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاريست

چگونه عکس تو در برق شيشه ها پيداست

چگونه جای تو در جان زندگی سبز است!

هنوز پنجره باز است؛

تو از بلندی ايوان به باغ می نگری

در خت ها و چمن ها و شمعدانی ها

به آن ترنم شيرين

                          به آن تبسم مهر

به آن نگاه پر از آفتاب می نگرد

تمام گنجشگان؛

                          که در نبودن تو؛

ترا به نام صدا می کنند!

                                  هنوز نقش تو را از فراز گنبد کاج

کنار باغچه

                     زير در خت ها

                                           لب حوض

درون آينه ی پاک آب می نگرند!

تو نيستی که ببينی چگونه پيچيده است

طنين شعر نگاه تو در ترانه من

تو نيستی که ببينی چگونه می گردد

نسيم روح تو در باغ بی جوانه ی من

چو نيمه شب ها کز پاره ای ابر سفيد:

به روح لوح سپهر؛

ترا چنان که دلم خواسته است؛ساخته ام

چه نيمه شب ها ؛وقتی که ابر با زيگر؛

هزار چهره به هر لحظه می کند تصوير

                                                  به چشم هم زدنی؛

ميان آن همه صورت ترا شناخته ام!

                                                 به خواب می ماند؛

تنها به خواب می ماند؛

چراغ؛آينه؛ديوار؛بی تو غمگينند!

تو نيستی که ببينی چگونه با ديوار

به مهربانی يک دوست؛

                                  از تو می گويم!

تو نيستی که ببينی چگونه از دیوار ؛

                                  جواب می شنوم!

تو نيستی که ببينی چگونه دور از تو

به روی هر چه در اين خانه است؛

غبار سربی اندوه بال گسترده است

تو نيستی که ببينی دل رميده ی من

به جز ياد تو همه چيز را رها کرده است!

غروب های غريب

                           در اين رواق نياز؛

پرنده ساکت و غمگين؛

                           ستاره بیمار است!

دو چشم خسته ی من

                         در اين اميد عبث؛

چو شمع سوخته جان هميشه بیدار است

                                                   تو نيستی که ببينی!

 

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۳٠ فروردین ،۱۳۸٥ - رفیق عشق

 

مثل حباب

به اندازه حباب بی حوصله ام

کاش به هان سادگی هم

از بند بغض های نهفته رها می شدم...

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ٢٤ فروردین ،۱۳۸٥ - رفیق عشق

پا به پای بيزاری

دلم هوای خزان کرده است

دلم هوای کوچ پرنده های غريب

و پا به پای تمام نقوش بيزاری

دلم هوای پژمردن کرده است

چه بی تفاوتی تلخی

دلم هوای مردن کرده است

                                کجاست يار؟

                                               کجاست ظلمت؟

                                                                    کوچه؟

                                                                              تنهايی؟

دلم هوای مردن کرده است...

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢٠ فروردین ،۱۳۸٥ - رفیق عشق